روانشناسی

همان‌طور که در مشاوره ژنتیک قبل از ازدواج نشان می‌دهد زوجین توانایی بچه‌دار شدن را دارند و یا تست اعتیاد ثابت می‌کند که مرد معتاد نیست، جلسات مشاوره هم با شناخت زیرساخت‌های شخصیتی طرفین احتمال موفقیت‌آمیز بودن ازدواج را تعیین می‌کند و نشان می‌دهد طرفین چقدر می‌توانند با یکدیگر سازگار باشند. برای مثال شاید شما تا مشاوره پیش از ازدواج در مورد طبع سرد و یا گرم خود در مورد مسائل جنسی اطلاعی نداشته باشید و در تمام صحبت‌هایتان با طرف مقابل احساس کنید تفاهم کامل دارید؛ اما باید بدانید یکی از دلایل اصلی مشکلات ازدواج آن است که یکی از طرفین سرد مزاج و دیگری گرم مزاج است. بنابراین جلسات مشاوره به شما کمک می‌کند نکاتی را در نظر بگیرید و به آنها توجه کنید که شاید هیچ زمان خودتان آن را مهم ندانید. انتخاب همسر مناسب و داشتن یک ازدواج موفق، یکی از دلایل لذت بردن از زندگی است

در جلسات مشاوره ازدواج چه می پرسند؟
مسائل مالی
یکی از کلیدی‌ترین سوال‌ها که در مشاوره به آن توجه می‌شود، مسائل مالی و میزان توجه طرفین به پول است. فرض کنید خانم فردی آرمانگرا باشد که همیشه به دنبال داشتن گران‌ترین لباس‌ها، بهترین مسافرت‌ها، شیک‌ترین منازل و خودروها باشد و مدام برای رسیدن به آنها تلاش و برنامه‌ریزی کند. اما مرد تصور دیگری داشته و فردی قانع باشد. قطعا این دو نفر بعد از ازدواج با تعارضات جدی روبه‌رو خواهند شد. اینکه برنامه‌ریزی مالی باید چگونه باشد و در هر زمینه‌ای چقدر باید پول خرج کرد، از مواردی است که طرفین باید با یکدیگر اتفاق نظر داشته باشند.

ارتباطات
در ارتباطات درونگرا یا برونگرا بودن، نحوه تعامل و میزان ارتباطات افراد بررسی می‌شود. یک فرد برونگرا که دائما دوست دارد درباره احساس و کارهای روزانه خود صحبت کند و در مهمانی‌ها و دورهمی‌ها شرکت کند، قطعا نمی‌تواند انتخاب مناسبی برای فردی آرام و درونگرا باشد که تنهایی یا جمع‌های کوچک خانوادگی را ترجیح می‌دهد.

مسائل جنسی
مسائل جنسی از مهم‌ترین مسائلی است که عدم توجه به آن می‌تواند مشکل‌ساز شود. افرادی از از نظر طبع جنسی کاملا با یکدیگر متفاوت هستند و یکی طبعی سرد و دیگری گرم و پرشور دارد بدون شک نمی‌توانند زوج مناسبی برای یکدیگر باشند.

کودکان
یکی دیگر از سوال‌های مهم، دیدگاه زوجین در مورد تعداد فرزند و نحوه تربیت آنها است. مسائل مهم دیگری که در این زمینه مورد بحث قرار می گیرد دیدگاه طرفین راجع به زمان بچه‌دار شدن، شیوه‌های تربیتی، سقط جنین، فرزند خواندگی و غیره است.
مذهب
توجه به مذهب نیز یکی دیگر از نکاتی است که در مشاوره پیش از ازدواج مورد توجه قرار می‌گیرد. شاید داشتن مذهبی مشترک، تا حدی پاسخگوی نیازهای طرفین در این زمینه باشد. اما مساله مهم‌تر نوع دیدگاه نسبت به مذهب، مسائل دینی، خدا و احترام به عقاید یکدیگر است. همه ما زوج‌های شادی را در کنار یکدیگر می‌بینیم که با وجود داشتن مذهب متفاوت زندگی موفقی دارند و دلیل آن نیز احترام به عقاید و طرز فکر یکدیگر است. قطعا دو فرد متعصب دینی با مذهب‌های متفاوت نمی‌توانند گزینه‌های مناسبی برای ازدواج باشند.

تمامی افراد احساس ترس را تجربه می کنند. بر اساس مطالعات انجام شده ترس از تاریکی، ترس از فیلم های ترسناک و همچنین ترس از حیواناتی مانند سگ، مار و انواع عنکبوت ها از شایع ترین علل ترس در کودکان اعلام شده است.

ترس درواقع احساسی است که همه افراد با آن به دنیا آمده اند و احساسی است که به ما کمک کی کند تا از خودمان محافظت کنیم و در مقابل عوامل خطرناک واکنش نشان دهیم.

در نوزادان احساس ترس به گریه می انجامد و والدین برای آرام کردن کودکشان آن ها را درآغوش می کشند و محیط امنی را برای آن ها ایجاد می کنند.

این موضوع در سنین بالاتر به دلیل درک و شناختی که کودکان از محیط اطراف به دست می آورند توسط کودک کنترل می شود. زیرا کودک به دلیل کنجاوی به دنبال شناخت عامل ترس تفاوت بین واقعیت و تخیل را تشخیص می دهد و از این طریق می تواند احساس ترس خود غلبه کند. برای این موضوع حتما به روانشناس کودک مراجعه کنید

چه زمانی احساس ترس منطقی است؟

اگر احساس ترس ناشی از موضوعی است که ممکن است سلامت کودک را به خطر بیاندازد کاملا منطقی و قابل قبول است. مثلا دوچرخه سواری در بزرگراه برای کودک مسلما خطرناک بوده و باید از احساس ترس خود پیروی کند.

ترس در کودک در دوران مختلف زندگی علل مختلفی دارد

مواجه با افراد نا آشنا در دوران نوزادی

در هشت ماهگی کودکان قادر به تشخیص چهره هستند و اگر با چهره ای بجز پدر و مادر و آشنایان خود رو به شوند دچار اضطراب و ترس می شوند. از رفتن به بغل آنها خودداری می کنند و محکم به پدر و مادر خود می چسبند تا احساس امنیت کنند.

ترس از تخیلات

کودکان 4 تا 6 ساله از تصورات خود می ترسند. آن ها در این سن قادر به تشخیص واقعیت از تخیل نیستند. از نظر آنها هیولاها واقعی هستند. تاریکی، رویاهای ترسناک و صداهای خیلی بلند مانند رعد و برق از دیگر عواملی هستند که می توانند منجر به ترس در کودک شوند.

کودک 7 ساله واقعیت را از تخیل تشخیص می دهد و در این سن از هیولای زیر تخت نمی ترسد. در این سن کودکان از خطرات واقعی می ترسند. ترس از بلایای طبیعی، حضور افراد ناشناس در خانه، دزد و مرگ از جمله مواردی است که کودکان از آن ها می ترسند. در سنین مدرسه کودکان از حضور در جمع، شکست تحصیلی و … می ترسند.

ترس از حضور در اجتماع

نوجوانان در این سن ترس از حضور در اجتماع دارند. این که ظاهر آنها در جمع چگونه است از جمله علل شایع ترس در این گروه سنی است.

چگونه می توانیم به کودکی که ترسیده اند کمک کنیم؟

استفاده از جمله ” نگران نباش من در کنار تو هستم و از تو مواظبت می کنم” بسیار موثر است. برای نوزادان و کودکان نوپا آغوش پدر و مادر امنیت را برای آنها به همراه دارد.

طی دروان رشد کودک با او در مورد انواع ترس هایش صحبت کنید. به او یاد بدهید که احساسات خود را از طریق کلمات بیان کند. به او کمک کنید تا تجربه های جدید را امتحان کند.

زمانی که با فرد جدیدی مواجه می شود هم زمان که او را درآغوش خود دارید اجازه دهید تا با او اشنا شود . کم کم احساس عدم امنیت خود را کنار بگذارد. به صورت ناگهانی او را به افراد غریبه نسپارید.

در ابتدا برای مدت کوتاه از کودک دور شوید. در زمان جدایی از کودک به او بگویید که به زودی برمی گردید او را در آغوش بگیرید و لبخند بزنید و بعد از مدت کوتاهی برگردید. با این روش کودک متوجه می شود که شما برمی گردید و جای نگرانی نیست.

در زمان خواب کودک را تا تا تخت خواب همراهی کنید. برای او کتاب بخوانید و به او احساس امنیت بدهید.

در اینجا مرکز روانشناسی شمال تهران

به کودک کمک کنید تا به آرامی و به تدریج با ترس های خود مقابله کند. با هم به سمت سایه هایی که ایجاد ترس کرده اند بروید. هیولاهای زیر تخت را با هم بررسی کنید. به او کمک کنید تا شجاعت خود را بشناسد.

تماشای تصاویر، فیلم و نمایش های ترسناک را برای کودک محدود کنید.

سبک زندگی

سبک زندگی هرخانواده که با یکدیگر میخواهند وصلت کنند ممکن است اگر از یک قوم نباشند کاملا متفاوت باشد و اینجاست که تعهد و صمیمیت و میل به مرور با گذشت زمان کمرنگ شده و زندگی از مسیر خوشبختی خارج خواهد شد زیرا تعارضات و تناقضات فرهنگی مابین خانواده های گسترده ی زوجین در این امر دخیل شده و مسبب تعارضات بعدی در بین تعاملات زوجین شده, که این امر به مرور باعث دلخوری و فاصله گرفتن از یکدیگر خواهد شد

تفاوت های فردی

میزان تفاوت های فردی در گرایش به رفتارهای سنتی و مدرن نیز باید درنظر گرفته شود. گاهی زن و مرد با عشقی شدید توام با هرگونه عاطفه و تعهد با یکدیگر ازدواج کرده ولی بعداز گذشت ۲ الی ۴ سال که هورمون های عشق در ایشان رو به افول می رود و روابط بین فردیشان صورتی منطقی پیدا میکند از یکدیگر فاصله می گیرند زیرا باطن تمایلاتشان نسبت به دنیای اطرافشان کاملا تظاهر یافته و فرد سنتی هیچگونه تمایلی به مدرن زندگی کردن نشان نداده و تمایلات بسته ی وی باعث روان آزردگی همسرش خواهد شد بطوریکه به مرور این تناقض باعث فاصله افتادن اخلاقی بین زوجین شده و همسر مدرنیته را به سمت رفتارهایی می کشد که از نظر همسر کلاسیک این رفتارها و انتظارات کاملا بیهوده و دور از انتظار است که یکی از مهم ترین نکات در مشاوره پیش از ازدواج میشه ازش نام برد

هیجان خواهی

میزان هیجان خواهی و هیجان طلبی نامزدان ازدواج نیز باید بررسی شود. امروزه با به وجود آمدن تفریحات هیجانی از جمله طبیعت گردی , کوهنوردی, غواصی و ... افرادی که دارای خلق و خوی هیجانی هستند اگر نتوانند این انرژی خویش را تخلیه کنند دچار ناراحتی های روانی خواهن شد حال اگر همسری انتخاب کنند که با برنامه های درخواستی ایشان کاملا مخالف بوده و همپای ایشان حتی هرازگاهی نباشد این امر موجب متزلزل شدن ارکان صمیمیت و تعهد در بین زوجین خواهد شد که پی آیند آن خیانت, دروغ , تعارض و طلاق عاطفی و در انتها گاهی طلاق کامل رخ خواهد داد.

طبع

میزان سرد مزاجی و گرم مزاجی نامزدان ازدواج نیز باید حتما سنجیده شود چرا که این امر باعث آرامش روان تنی افراد بوده و اگر دو نفر در جهت خلاف با یکدیگر ازدواج کنند باعث آزردگی و فاصله در طول زندگی در بینشان خواهد شد.

میزان تحصیلات

سطح تحصیلات حداقل با یک سطح فاصله باید درنظر گرفته شود و بهتر است آقا در یک سطح بالاتر باشد البته التزامی در این امر نیست ولی از نظر ایده آل بودن بهتر است این امر نیز رعایت شود.

حال برای سنجش مواردی که عرض شد بهتر است با اهل فن از جمله روانشناسان و مشاوران پیش از ازدواج مشورت شده و در این راه آموزش های لازم را دریافت کنید. بعضی از ارکان قابل آموزش و تصحیح هستند مانند چگونگی برخورد با سبک خانواده گسترده و بنانهادن سبک زندگی خاص فردی در سایه ی فرهنگ و قومیت طرفین که موجب تایید خانواده گسترده هر دو طرف نیز باشد.

بعضی نیز قابل تصحیح نیستند مانند هیجان خواهی , کلاسیک بودن و سرد مزاجی ولی می شود با آماده نمودن فرد و آموزش چگونگی پذیرش در صورت تمایل فرد وی را برای تناقضات زندگی آینده آماده نموده که در صورت پذیرش میزان تحمل در این افراد بالا رفته و از تعارضات بعدی جلوگیری می شود و اگر در مرحله نخست افراد اینطور تشخیص دهند که نمیتوانند بپذیرند بهتر تصمیم می گیرند که این زندگی را شروع کنند یا که نه.

دوستی های قبل ازدواج در صورتی که با اطلاع خانواده‌ها و با هدف شناخت بیشتر باشد فواید بسیار زیادی خواهد داشت. با این حال برخی از افراد از این زمان طلایی برای شناخت و انتخاب همسر آینده خود به خوبی بهره نمی‌گیرند و ممکن است دچار اشتباهاتی شوند

یکی از اشتباهات بزرگ در زمان دوستی و قبل از جدی شدن رابطه، عدم شناخت کافی از طرف مقابل است. شروع رابطه عاشقانه بدون شناخت کافی، فرصت کشف بسیاری از مسائل مهم برای انتخاب شریک زندگی‌تان را از شما می‌گیرد. در واقع چون می‌ترسید که ارتباط عاشقانه‌تان با مشکل مواجه شود، خودتان را گول می‌زنید. پس زمانی که بدون شناخت کافی، احساسات‌تان درگیر شود، شنیدن فریادهای عقل سخت خواهد شد.

یکی دیگر از اشتباهات آشنایی قبل از ازدواج چشم پوشی آگاهانه یا نا آگاهانه از اشتباهات طرف مقابل می‌باشد. از اشتباهات دوستی های قبل از ازدواج می‌توان به کم اهمیت جلوه دادن مسائل مهم، توجیه کردن اشتباهات طرف مقابل یا منطقی جلوه دادن کارهای او و انکار وجود مشکلات اشاره کرد. به طور مثال هنگامی که فرد اعتیاد دارد با خود می‌گوییم که اشکالی ندارد به خاطر فشار کاری زیادی که تحمل می‌کند مواد مصرف می‌کند و بعد از ازدواج در کنار من آن را کنار خواهد گذاشت!

3- چشم پوشی از باورها و ارزش های خود

وقتی می‌خواهید با کسی ازدواج کنید باید بتوانید به راحتی و بدون نگرانی باورها، نگرش‌ها و عقاید خود را با او در میان بگذارید. اما آگاهی از اینکه برخی از ارزش‌ها و نگرش‌هایتان با فرد مقابل همخوانی ندارد، ممکن است باعث شود که برای رسیدن به او عقاید خود را رها کنید. شاید برای مدت کوتاهی بتوانید از هویت واقعی خودتان چشم بپوشانید؛ ولی در درازمدت به خود واقعی‌تان بازمی‌گردید و اینجاست که بحث و جدل‌ها آغاز می‌شود. البته تفاوت در ارزش‌ها به خودی خود مشکل آفرین نیست، دردسر زمانی شروع می‌شود که به باورها و ارزش‌های یکدیگر احترام نگذارید.

سازش‌های عجولانه‌ای که گاهی در مورد فعالیت‌ها و علایق فرد رخ می‌دهد، یکی دیگر از اشتباهات دوستی قبل از ازدواج است. به عنوان مثال ممکن است از شغل خود بیرون بیایید و زنی خانه دار شوید یا از رفت و آمد با دوستان خودتان دست بکشید. هر شخصی علایق منحصر به خودش را دارد که بخشی از وجود اوست پس دست کشیدن از خواسته‌ها در طولانی مدت از لحاظ روانی آسیب رسان می‌باشد.

5- تسلیم نیازهای جنسی شدن

تلاش برای ارضای نیاز جنسی یکی از انگیزه‌های آشنایی‌های قبل از ازدواج می‌باشد، در صورتی که انگیزه های ازدواج به خوبی مدیریت نشود، ممکن است به ازدواجی اشتباه ختم شود. در واقع برخی از افراد به دلیل برطرف کردن نیاز جنسی خود به سرعت به سمت ازدواج حرکت می‌کنند؛ پس اگر نتوانید خود را از جاذبه جنسی رها کنید، احتمال این که در دام یک ازدواج ناموفق بیافتید، زیاد است. رابطه جنسی قبل از ازدواج دارای ابعاد مختلفی است که هر کسی باید قبل از انجام آن به تمام جوانب آن بیاندیشد.

روانشناس چه کسی است؟

تفاوت روانشناس و روانپزشک و روانکاو این است که روانشناس با مشاهده، تفسیر و ضبط نحوه ارتباط افراد با یکدیگر و محیط، فرایندهای ذهنی و رفتار انسان را مطالعه می کند. برخی از روانشناسان به طور مستقل کار می کنند، تحقیق می کنند یا فقط با بیماران یا مشتریان کار می کنند. برخی دیگر از روانشناسان نیز به عنوان بخشی از یک تیم مراقبت های بهداشتی کار می کنند، با پزشکان، مددکاران اجتماعی و دیگران همکاری می کنند تا بیماری را درمان کنند و به طور کلی سلامتی را ارتقا دهند.

وظایف روانشناس چیست؟

روانشناسان به دنبال درک و توضیح افکار ، عواطف، احساسات و رفتار در کلینیک روانشناسی هستند. بسته به موضوع مطالعه، روانشناسان از روش هایی مانند مشاهده، ارزیابی و آزمایش برای ایجاد نظریه هایی در مورد باورها و احساساتی که بر اعمال فرد تأثیر می گذارند، استفاده می کنند.

تفاوت روانشناس و روانپزشک و روانکاو این است که روانشناسان به دنبال الگوهای رفتاری یا روابط علت و معلولی بین وقایع هستند و هنگام آزمایش نظریه ها در تحقیقات خود یا معالجه بیماران، از این اطلاعات استفاده می کنند.

روانشناس

روانشناس در چه مواردی می تواند کمک کند؟

افسردگی

اضطراب

اعتیاد

اختلالات اشتها

اختلال استرس پس از سانحه

اختلال وسواس فکری عملی

اختلالات شخصیتی

فشار روحی

مشکلات عاطفی

غم و اندوه و ضربه

مشکلات رابطه

ممکن است چند هفته طول بکشد تا نتایج اکثر درمان های روانشناختی را مشاهده کنید. بعضی از انواع درمان ممکن است یک سال یا بیشتر طول بکشد تا شما از مزایای کامل برخوردار شوید. تفاوت روانشناس و روانپزشک و روانکاو در این است که روانشناس و روانکاو راه حل های سریع و فوری ارائه نمی دهند، اما تأثیرات مثبت درمان آن ها اغلب ماندگار است.

روانشناس چه روش های درمانی ارائه می دهد؟

فرق روانشناس و روانپزشک و روانکاو در این است که روانشناس بالینی شما درمورد سابقه شما با شما مصاحبه می کند و برای تعریف مشکلات و تعیین روش درمانی متناسب با شما و نیازهای شما تصمیم می گیرد. برخی از روانشناسان برای کمک به ارزیابی می توانند یک سری آزمایشات روانشناسی انجام دهند.

یک روانشناس ممکن است روان درمانی را پیشنهاد کند، که یک مداخله گفتاری است که به شما کمک می کند تا روش های موثرتر برخورد با مشکلات را بیاموزید. روانشناس شما همچنین ممکن است ملاقات با کل خانواده را توصیه کند یا پیشنهاد کند که در یک گروه درمانی شرکت کنید. فرق روانشناس، روانپزشک و روانکاو در این است که روانشناسان گاهی از تکنیک های تخصصی مانند بازخورد زیستی، اصلاح رفتار و آموزش مدیریت استرس استفاده می کنند. در برخی موارد، روانشناس ممکن است شما را برای ارزیابی فیزیکی یا ارزیابی دارو به پزشک یا روانپزشک ارجاع دهد. برای برخی از افراد، درمان فقط شامل یک دوره کوتاه مدت درمانی است.

روانپزشک چه کسی است؟

در فرق روانشناس و روانپزشک و روانکاو ، روانپزشکان، پزشکی هستند که در زمینه بهداشت روان تخصص دارند. آن ها متخصص در تشخیص و درمان افراد مبتلا به بیماری روانی هستند.

روانپزشکان درک عمیقی از سلامت جسمی و روانی- و چگونگی تأثیر آن ها بر یکدیگر دارند.

آن ها به افراد مبتلا به بیماری های روانی مانند اسکیزوفرنی، افسردگی، اختلال دو قطبی، اختلالات خوردن و اعتیاد کمک می کنند.

وظایف روانپزشک چیست؟

روانپزشکان تمام علائم روحی و جسمی شما را ارزیابی می کنند. آن ها تشخیص می دهند و با شما همکاری می کنند تا یک برنامه مدیریتی برای درمان و بهبود شما تهیه کنند.

روانپزشکان درمان روانشناختی را ارائه می دهند، داروهایی را تجویز می کنند و روش هایی مانند درمان الکتروشوک را انجام می دهند.

روان‌شناسی به چند دسته تقسیم می‌شود؟

روان‌شناسی حوزهای وسیع و گسترده است و گرایش‌ها و زیرشاخه‌های متعددی برای آن تعریف شده است. در این بخش با مهم‌ترین گرایش‌ها و حوزه‌های پژوهشی و کاربرد آنها در روان‌شناسی آشنا می‌شوید:

روان‌شناسی بالینی

روان‌شناسان بالینی به ارزیابی، تشخیص و درمان بیمارانی می‌پردازند که از بیماری‌های ذهنی و ناراحتی‌های روانی رنج می‌برند. این گروه از روان‌شناسان همچنین روان‌درمانی انجام می‌دهند و طرح‌های درمانی مناسب را تهیه می‌کنند. روان‌شناسان بالینی غالباً در بیمارستان‌ها، کلینیک‌های سلامت روان و مطب‌های شخصی فعالیت می‌کنند. آنان در زمینه تکنیک‌های مختلف درمانی آموزش می بینند و برخی برای درمان اختلالهای خاص تخصص می گیرند یا بر روی گروه خاصی از افراد کار میکنند. برای مثال روانشناس بالینی می تواند در زمینه هایی مانند درمان اختلال سوءمصرف مواد، سلامت روان کودکان، فوبیا و ترس ، سلامت روان بزرگسالان یا سلامت روان سالمندان تخصص بگیرد.

روان‌شناسی سلامت

تمرکز اصلی در روان‌شناسی سلامت بر تاثیر روان‌شناسی، زیست شناسی، گروه‌های اجتماعی و رفتار بر رفاه، ابتلا به بیماری و سلامتی عمومی است. هدف روان‌شناسان سلامت به حداکثر رساندن رفاه مراجعین و بهبود سلامت روانی و جسمی است. برخی متخصصین روان‌شناسی سلامت کارهای بالینی انجام می‌دهند و به ارزیابی وضعیت و درمان مراجعینی می‌پردازند که به دلیل ابتلا به بیماری‌های گوناگون نیاز به کمک دارند. این کار بالینی می‌تواند شامل روان‌درمانی، انجام ارزیابی‌های روانی، آموزش تکنیک‌های مقابله‌ای مختلف و رفتارهای سالم باشد

روان‌شناسی شناختی

روان‌شناسان شناختی به بررسی چگونگی تفکر انسان‌ها می‌پردازند و موضوعاتی همچون تصمیم‌گیری و حل مسئله را مورد توجه قرار می‌دهند. این گروه از روان‌شناسان به چگونگی پردازش، یادگیری، ذخیره، بازشناسی و استفاده اطلاعات در مغز علاقه‌مندند. روان‌شناسان شناختی در مکان‌های گوناگونی مانند دانشگاه، مراکز پژوهشی، مراکز توانبخشی، بیمارستان‌ها، اداره‌های دولتی و مطب‌های خصوصی فعالیت دارند. متخصصین این حوزه غالباً وظایف و مسئولیت‌های مختلفی مانند انجام پژوهش و کار با بیماران را انجام می‌دهند.

روان‌شناسان شناختی نیز همانند روان‌شناسان دیگر گرایش‌ها غالباً در حوزه خاصی مانند حافظه، رشد زبان، توجه، حل مسئله یا ناتوانی‌های یادگیری تخصص می‌گیرند.

روان‌شناسی مشاوره

روان‌شناسان مشاور، روان‌درمانی را برای درمان اختلالات روانی، مشکلات رفتاری، رفع مشکلات بعد از خیانت ، مشکلات عاطفی، مشاوره قبل از ازدواج، مدیریت استرس، افزایش اعتماد به نفس و مشکلات مرتبط انجام می‌دهند. این گروه از متخصصین وجوه اشتراک بسیاری با روان‌شناسان بالینی دارند.

روان‌شناسی میان فرهنگی

روان‌شناسان میان فرهنگی به بررسی تفاوت‌های ان‌سانها در گستره فرهنگ‌های مختلف و تاثیر وابستگی‌های فرهنگی بر رفتار می‌پردازند. آنان غالباً به کنکاش در این موضوع می‌پردازند که چگونه جنبه‌های مختلف رفتار می‌تواند جهانی یا در میان فرهنگ‌های گوناگون متفاوت باشد. برای مثال یک روان‌شناس میان فرهنگی می‌تواند به بررسی تفاوت سبک‌های تربیت کودکان در فرهنگ‌های جمع‌گرا و فردگرا بپردازد و این که این تفاوت‌های تربیتی چه تاثیری بر رفتار در دوران بزرگسالی می‌گذارد.

روان‌شناسی رشد

روان‌شناسان رشد درباره رشد انسان در طول عمر تحقیق می‌کنند. برخی روان‌شناسان رشد بر دوره خاصی از زندگی، مثلاً کودکی اولیه، نوجوانی، بزرگسالی یا سالمندی متمرکز می‌شوند. این گروه از متخصصین وظایفی مانند ارزیابی کودکان دچار ناتوانی یا تاخیر رشدی، بررسی مشکلات مربوط به بالا رفتن سن و مطالعه چگونگی اکتساب مهارت‌های زبانی را انجام می‌دهند. برخی روان‌شناسان رشد بر پژوهش متمرکز می‌شوند و دانش ما را از مسائلی که ممکن است در طول عمر در ارتباط با رشد پیش بیاید، افزایش می‌دهند. متخصصین دیگر در حوزه کاربردی فعالیت می‌کنند و با بیمارانی کار می‌کنند که برای مقابله با مشکلات رشدی نیاز به کمک دارند.